จารุวณฺโณภิกฺขุ

จารุวณฺโณภิกฺขุ
สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ

วันจันทร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2554

ประเพณีวัฒนธรรม

การเกิด
“ศาสนปฏิบัตินำมาพาสุขใจ”
การเคารพพระสงฆ์
            “ศาสนา”  เป็นสถาบันที่สำคัญยิ่งสำหรับชนในชาติ เพราะคำสอนของพระศาสดาย่อมเป็นหลักทางใจ  และเป็นแนวดำเนินชีวิตให้อยู่ในทำนองคลองธรรม  เพื่อความสุขสงบของชนในชาติ  คนไทยได้ชื่อว่าเป็นชาติที่มีใจนับถือพระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์  ปฏิบัติศาสนาประเพณี  และวัฒนธรรมอันดีงาม
            โดยการนั่งคุกเข่ากระหย่งเท้าพนมมือขึ้นระหว่างคิ้ว  ปลายนิ้วมือจรดไรผม  แล้วกราบแบมือลงกับพื้นสามครั้ง  ให้หน้าผากจรดพื้นระหว่างมือที่แบกราบ  เมื่อจบแล้วพนมมือขึ้นจบเหนือคิ้วครั้งหนึ่ง    เรียกว่ากราบในท่า “เบญจางคประดิษฐ์”  คือ ได้แก่  เข่าทั้ง  ๒  ฝ่ามือทั้ง  ๒  หน้าผาก  ๑ 
ให้เข่าและศอกทั้งสองตรงกัน  อย่าให้ข้อศอกอยู่ในระหว่างเข่าและกางออกไปข้างนอก
การไหว้เป็นประเพณีไทยโบราณ เป็นวิธีเคารพแก่ผู้เคารพจึงควรเลือกใช้ให้เหมาะแก่กาลเทศะ
การไหว้มีหลายวิธี  มีทั้งการนั่งไหว้และการยืนไหว้  เพื่อเคารพบุคคลที่เป็นผู้ใหญ่กว่าตน
๑.  วิธีนั่งไหว้  คือด้วยการนั่งพับเพียบพนมมือทั้งสองข้างขึ้นไว้ระดับอก  ก้มศีรษะลงให้หัวแม่มือจรดกันที่ระหว่างคิ้ว
๒.  วิธียืนไหว้  ถ้าจำเป็นต้องไหว้เพราะอยู่นอกสถานบ้านเรือน  เมื่อพบคนที่ต้องเคารพตามสถานที่ต่าง ๆ  ด้วยการพนมมือทั้งสองยกขึ้นระดับอก  ก้มศีรษะลงให้หัวแม่มือจรดกันระหว่างคิ้ว
๓.  การรับไหว้  เมื่อมีผู้ทำความเคารพให้แก่เรา  ควรรับไหว้  คือเคารพตอบเพื่อมิให้เสียมารยาท  หรือทำให้ผู้แสดงความเคารพต้องเกิดความกระดาดใจ  หรือโกรธจนเป็นเหตุให้นึกไม่อยากจะเคารพต่อไปได้  “วิธีรับไหว้”  คือยกมือทั้งสองประนมไว้ระดับอก  แล้วยกขึ้นสูงมาก  หรือน้อยตามฐานะของผู้ไหว้  และของผู้รับไหว้
**********************

ไม่มีความคิดเห็น: